سردار شهید عبدالرسول زرین برترین تکتیرانداز ایرانی تاریخ
پایگاه خبری شهید عبدالرسول زرین: به نقل از رهیافته ها–معصومه طاهری–چند وقت پیش به فروشگاهی برای خرید رفته بودم حوالی ظهر بود و خستگی از بر وروی فروشنده پشت صندوق می بارید با تعجب دیدم دختر بچه ای به سمت فروشنده دوید و فریاد زد : های ددی!. و او نیز با همان چهره خسته خود دختربچه را در آغوش کشید گفت: های ددی!.. گفتم مادرش ایرانی نیست! قبل از او همکار کنار دستی اش با هیجان جواب داد نه مادرش زبان انگلیسی خوانده و برای محکم شدن پایه زبان دخترشان قدغن کرده کسی در خانه فارسی حرف بزند گفتم اینطور که بچه از کوچکی زبان مادری را یاد نمی گیرد تازه دچار بهم ریختگی آموزش می شود که باز همان آقا پیشدستی کرد و گفت اتفاقا کار درست را همین ها می کنند اینطور برای مهاجرت زبانش مشکلی ندارد!
مدتی پیش هم دبیر یکی از مدارس غیرانتفاعی تهران که بیشتر فرزندان مسئولان آنجا تحصیل می کنند با برادرم تماس گرفت و عاجزانه خواسته بود تازه مسلمانی اروپایی برای سخنرانی در مدرسه معرفی کند او می گفت تقریبا همه دانش آموزان مدرسه ما مسلط به زبان خارجی هستند؛ چراکه سالهاست برنامه اصلی خانواده آنها مهاجرت و رفتن از کشور است.
او به این شکل می خواست حقیقت غرب و اسلام را برای انها نشان بدهد. برادرم می گفت درخواست های این چنینی از سوی مدارس حتی مساجد و هیات ها و دانشگاهها زیاد است اما متاسفانه در همین حد شده است که بیایند و حرفی بزنند و بروند. در حالی که عموما انرژی ها و بودجه های فرهنگی حمایت ها و فعالیت ها صرف مداحی می شود موضوعی که علاوه بر دو قطبی کردن جامعه زیرساخت ها و فعالیت های اصولی فرهنگی را به حاشیه کشانده است مردم هم با توجه به همین سیاست های مسئولان ارشد اگر هزینه ای می کنند در همان مسیر است.
بسیار پیش آمده که برخی به تازه مسلمانی که در کوچه و خیابان می بینند می گویند مگر دیوانه شده ای آمدی زبان فارسی یاد بگیری؟! چرا به ایران آمدی؟! و… مساله ای که می توان گفت مسئولان تبلیغات اسلامی فارغ از همایش ها و برنامه های کم بازده هم بعضا در عمل همین را می گویند اینکه از مسئولان (در مدارس فرزانشان) تا اقشار ضعیف و عادی جامعه مثل آن صندوق دار فروشگاه، این گونه به زبان مادری نیشتر می زنند و آن را مانع پیشرفت می دانند جای تاسف دارد، همه اینها درحالی است که رهبر معظم انقلاب بارها به اشکال مختلف به دفاع از زبان فارسی پرداخته اند؛ البته در صداوسیما هم برنامه هایی در چند سال اخیر شکل گرفته است که بارقه های امید را دراین عرصه مهم هویتی روشن می کند اما مطمئنا اینها کافی نیست و باید برای مراقبت از زبان فارسی بیش ازاین ها تلاش کرد.
جای خوشحالی است که مراجع تقلید و علمایی مثل آیت الله بروجردی همیشه حامی زبان فارسی بوده اند چه آن که کمتر کسی می داند اگر مخالفت آیت الله بروجردی با تغییر خط فارسی در زمان پهلوی اول نبود قطعا امروز ایران نیز مانند ترکیه و تاجیکستان ارتباطش با گذشتگان و این میراث غنی قطع می شد.
اینکه زبان خارجی این چنین مانند ویروسی در حال انتشار است جای تامل دارد، البته درست است باید زبان خارجی را بدانیم تا با جهان تعامل داشته باشیم اما نه به قیمت پشت پا زدن به داشته هایمان!!
فقط با ایراد گرفتن به استفاده مسئولان از لغات تخصصی نمی توان مدافع زبان فارسی بود چه اینکه گاهی بعضی واژگان ثقیل از سوی فرهنگستان ادب در حال جایگزینی لغات جاافتاده و روان فارسی هستند که از سوی رسانه های مردمی و مجازی مورد تمسخر قرار می گیرند این نشان می دهد ارتباط دو نسل منقطع شده است و بایدبازسازی شود.
سوال این جاست که برای حفظ زبان فارسی چه باید کرد؟! از میان بنیادها ی عریض و طویلی که به نام زبان فارسی ایجاد شده اند اما بودجه هایشان فقط صرف جهانگردی گروههای خواننده در خارج از کشور می شود چه فضایی برای جریان سازی عمومی و مردمی در نظر گرفته شده است؟! اگر کسی بخواهد ایده ای دراین زمینه ارائه دهد به کجا باید رجوع کند؟! هر بار شاهدیم که بی رحمانه زبان فارسی در سریالها و فیلم های سینمایی و شبکه خانگی مورد حمله قرار می گیرد از نهادسازی اصطلاحات اوباش در جامعه گرفته تا رواج زبان و فرهنگ بیگانه، چه کسی یا کسانی دراین امرپاسخگو هستند؟
