سردار شهید عبدالرسول زرین برترین تکتیرانداز ایرانی تاریخ
پایگاه خبری شهید عبدالرسول زرین: همیشه گلوله را بالای بین بین دو ابروی هدف میزد. وقتی ایندوست علت را جویا شده و میگوید «خب بزن توی قلبش!» زرین اینگونه پاسخ داده است: «گفت: نه، پیشونی مال خداونده. من مامورم. قبل اینکه این آدم رو بکشم، هم برای اون هم برای خودم استغفار میکنم و از نظر روحی و روانی خودم رو واگذار میکنم به خدا.»
یکی از ویژگیهای فنی کار شهید زرین که دوستانش به آن اشاره کردهاند، این است که فقط درصورتی که فاصله تا هدف زیاد بود از دوربین اسلحهاش استفاده میکرد و وقتی برای شکار وارد منطقهای میشد، کسی را با خود همراه نمیکرد. او بهدلیل دیدهبانیهای مداومش در مناطق جنگی، شناخت خوبی از منطقه مورد نظر داشت و ستاد لشکر ۱۴ امام حسین (ع) یکموتورسیکلت در اختیارش قرار داده بود تا بهسرعت جابهجا شود و هرجا به حضورش احتیاج است برود. نکته دیگر درباره شهید زرین این است که هیچفرماندهی جز شهید حسین خرازی نداشت و بنا به تشخیص خود تصمیم میگرفت.
زرین شبها در تاریکی جلوی سنگر و جانپناه خود آب میپاشید تا طی روز که بهسمت دشمن شلیک میکند، موج شلیک باعث برخاستن گرد و غبار نشود و موقعیتش افشا نشود.
اینتکتیرانداز، در تمرین دادن به تکتیراندازهای جوانتر، برای قویشدن پاهایشان تمرین میداد و میگفت تکتیرانداز باید هم از نظر عضلات پا و هم از نظر دست خیلی قوی باشد، چون لحظه شلیک لحظه سخت و مهمی است و اگر بخواهد سرپا شلیک کند، نباید پایش بلرزد. اگر هم ترکش یا تیری به پایش خورد، تکتیرانداز اول باید هدف را بزند بعد بررسی کند ترکش به کدام نقطه بدنش اصابت کرده است.
شگرد زرین برای مخفیشدن این بود که اگر منطقه عارضه طبیعی داشت، او پستترین جا را انتخاب میکرد و اگر عرضهای وجود نداشت، خودش اقدام به کندن چاله برای پناهگرفتن و مخفیشدن میکرد. او به دوستان و شاگردانش میگفت تیکتیرانداز نباید به هیچوجه تیرِ بیجا بزند. آنلحظه هم که میخواهد شلیک کند، باید هرچه سریعتر اینکار را بکند چون دشمن هم تمام کارهایی را که او کرده، انجام داده و هرکه زودتر شلیک کند، برد با اوست.
یکی از دوستان شهید زرین میگوید او همیشه گلوله را بالای بین بین دو ابروی هدف میزد. وقتی ایندوست علت را جویا شده و میگوید «خب بزن توی قلبش!» زرین اینگونه پاسخ داده است: «گفت: نه، پیشونی مال خداونده. من مامورم. قبل اینکه این آدم رو بکشم، هم برای اون هم برای خودم استغفار میکنم و از نظر روحی و روانی خودم رو واگذار میکنم به خدا.»
رزمندگان ایرانی دفاع مقدس میگویند شلیک تکتیر در شب عملیات وقتی دشمن با تیربار و حجم بالا آتش منحنی میریخت سخت بود. عراقیها خیلی وقتها تیربار را میگذاشتند داخل سنگر؛ طوری که فقط لوله تیربار بیرون بود، اما زرین آنقدر مهارت و دقت داشت که تیربارچیای را که داخل سنگر مخفی بود، مورد هدف قرار دهد.
عبدالرسول زرین هیچوقت عراقیهایی را که در حال نماز خواندن بودند، مورد هدف قرار نداد. بلکه با شلیک تیر به اطراف آنها، اقدام به ترساندنشان میکرد. دوستان زرین میگویند او برای هرکسی که میکشت دو رکعت نماز و فاتحه میخواند و استغفار میکرد. پیش از هر هم شلیک آیه ما رمیت رو هم میخواند.
